از چادرها تا بلندترین ساختمان: رشد چشمگیر 50 ساله امارات

از چادرها تا بلندترین ساختمان: رشد 50 ساله

امارات متحده عربی در سال‌های اخیر قوانین خود را برای جذب سرمایه‌گذاری‌های بیشتر کاهش داده است و خود را بهشت ​​«مالیات صفر» معرفی کرده است.

دبی، امارات متحده عربی:

ایهاب فواد نوجوانی بود که در رژه تولد امارات متحده عربی که طی 50 سال گذشته از یک پاسگاه بیابانی به نیروگاه منطقه ای تبدیل شده است، راهپیمایی کرد.

مهندس عمران بازنشسته، که اکنون 64 سال دارد، به وضوح روز 2 دسامبر 1971 را به یاد می آورد، زمانی که با افتخار عکس شیخ زاید بن سلطان آل نهیان، بنیانگذار کشور نفت خیز خلیج فارس را در بالا نگه داشت و پرچم جدید آن را برای اولین بار دید.

فواد که مستقیماً پشت پرچمدار گام برمی داشت، وقتی رژه ابوظبی را به یاد می آورد، اشک می ریزد و به دهه های پس از آن فکر می کند.

پدر یک فرزند مصری می گوید: «پنجاه سال بعد، احساس خاصی دارم.

فواد که به همراه خانواده خود در دبی، یکی از هفت امارت این کشور، زندگی می کند، گفت: «این یک سفر قابل توجه برای من و یک سفر قابل توجه برای این کشور بود.

خارجی ها 90 درصد از جمعیت امارات را تشکیل می دهند که از حدود 300000 نفر به 10 میلیون نفر رسیده است که امارات آن برای تشکیل یک فدراسیون گرد هم آمدند، حتی اگر قوانین سختگیرانه آن اکثر آنها را واجد شرایط شهروندی نباشند.

تحت الحمایه سابق بریتانیا، با هدایت ثروت عمده نفتی، آغاز محقر خود از چادرها و خانه های ساده و خشتی را پشت سر گذاشته تا به یکی از بزرگترین بازیگران خاورمیانه، هم از نظر اقتصادی و هم از نظر سیاسی تبدیل شود.

مطالب جدید پیشنهادی
آفریقای جنوبی محدودیت های کووید را در "پایین ترین" سطح حفظ می کند

دبی، شهر سابق مرواریدها و اکنون یک مرکز تجاری و مالی بی‌پروا، دارای جنگلی از آسمان‌خراش‌ها از جمله بلندترین ساختمان جهان، برج خلیفه 830 متری (2723 فوتی) است.

فواد می گوید: «بعضی از مردم اینجا خانه هایشان را از شاخه های درخت خرما و بعد از خشت و گل می ساختند و امروز تماماً ویلا و برج است.

“سیاست خارجی فعال”

الهام فخرو، تحلیلگر ارشد حوزه خلیج فارس در اندیشکده گروه بین المللی بحران، گفت که مرحوم شیخ زاید “عمیقاً به ناسیونالیسم عربی اعتقاد داشت و برای متحد کردن هفت امارت در یک فدراسیون واحد تلاش کرد.”

این تنها سیستم عملکردی فدرالیسم در جهان عرب باقی می ماند.»

در میان بزرگترین تولیدکنندگان نفت خام جهان، رشد سریع امارات متحده عربی از دهه 1970 ارتباط نزدیکی با ثروت نفت و گاز این کشور دارد.

با این حال، دبی، با منابع نفتی اندک در مقایسه با پایتخت ابوظبی، به عنوان یک قطب مالی، حمل و نقل، توریستی و رسانه ای شکوفا شده است.

دومین اقتصاد بزرگ جهان عرب پس از عربستان سعودی نیز دارای نفوذ سیاسی فزاینده ای است و فضایی را پر می کند که توسط قدرت های سنتی مانند مصر، عراق و سوریه واگذار شده است.

از زمان خیزش های بهار عربی در سال 2011، سیاست خارجی قاطعانه فزاینده امارات شامل شرکت در جنگ هایی مانند یمن و میانجیگری در چندین درگیری در خاورمیانه و آفریقا بوده است.

این همچنین چراغی برای بسیاری از جوانان عرب است که از کشورهای درگیر درگیری فرار می کنند.

فخرو به خبرگزاری فرانسه گفت: «امارات متحده عربی مدت‌ها نگران آسیب‌پذیری نسبی خود است، در منطقه‌ای که توسط کشورهای بزرگتر و قدرتمندتر احاطه شده است.

مطالب جدید پیشنهادی
دانشمندان در حال ساخت آدامس هایی هستند که ممکن است انتقال کووید را کاهش دهد

سیاست آن پس از استقلال نسبتاً خنثی بود، اما از بهار عربی سیاست خارجی فعال‌تری را اتخاذ کرد که هدف آن شکل‌دهی رویدادهای منطقه به نفع خود است.»

“ما نمی توانیم کنار باشیم”

امارات متحده عربی که مخالف سرسخت اسلام سیاسی است، به نوعی مباشر در منطقه آشفته تبدیل شده است.

سال گذشته، این کشور گامی غافلگیرکننده را در به رسمیت شناختن اسرائیل برداشت و از دهه ها اجماع اعراب که از روابط با دولت یهود اجتناب می کرد، شکست.

انور قرقاش مشاور رئیس جمهور گفت: “به عنوان یک بازیگر متعهد منطقه ای و بین المللی، ما می دانیم که باید مسئولیت بیشتری را برای جهت گیری آینده منطقه خود بپذیریم.”

ما در دهه گذشته خلاءهای متعددی داشته ایم… ما نمی توانیم این خلاءهایی را که توسط بازیگران بدخواه پر شده است، تماشا کنیم.

اتهامات گروه های حقوق بشر در مورد نقض در جریان مداخله در درگیری های یمن، و در پیگرد قانونی مخالفان، مانع از تبدیل شدن امارات به یک آهنربا برای سرمایه گذاری نشده است.

امارات متحده عربی در سال‌های اخیر قوانین خود را برای جذب سرمایه‌گذاری‌های بیشتر کاهش داده و خود را بهشتی «صفر مالیات» معرفی کرده است.

محدودیت مالکیت غیرمحلی را برداشت، اجازه کنترل کامل خارجی بر سرمایه گذاری های تجاری را داد و ویزای بلندمدت “طلایی” را به سرمایه گذاران و “استعدادهای استثنایی” مانند هنرمندان، پزشکان، مهندسان و دانشمندان ارائه کرد.

این هفت امارت که در قرن نوزدهم به عنوان ایالات Trucial شناخته می‌شدند و از آتش‌بس دریایی نام‌گذاری شدند، از سال ۱۸۹۲ تحت الحمایه بریتانیا بودند.

مطالب جدید پیشنهادی
خرید كرم آبرسان صورت و بدن حاوي ويتامين B5 انليل - داروخانه روشا

اما شیخ زاید، که ابوظبی نفت‌خیز، بزرگترین و ثروتمندترین امارات را اداره می‌کرد، فرصتی را دید که با پیوستن به همسایگان خانواده‌اش تحت یک پرچم، به آرامی یک کشور قدرتمند بسازد.

در روز پنج شنبه، جشن های طلایی جوبیل شامل نمایش هوایی، اجرای نمایشی شناور در دریاچه کوهستانی، رژه، کنسرت و آتش بازی خواهد بود.

(این داستان توسط کارکنان NDTV ویرایش نشده است و به طور خودکار از یک فید سندیکایی تولید شده است.)